Zamknij
REKLAMA

O ambicjach rodziców i niedocenianych dzieciach ? jaki to ma wpływ na młodego człowieka

07:06, 13.01.2021 | R.p
Skomentuj
REKLAMA

Często rodzice niespełnione ambicje przelewają na swoje dzieci. Ale są także sytuacje, że opiekunowie wymagają od swoich pociech zbyt dużo, często porównując ich do siebie i krytykując za każde potknięcie. Niewątpliwie wychowanie w cieniu rodziców ma negatywy wpływ na każdego młodego człowieka i niestety zły wzorzec wychowawczy i brak wsparcia mogą ciągnąć się za nim przez całą jego dorosłość. W dzisiejszym wpisie przedstawimy Wam, dlaczego wychowanie demokratyczne w oparciu o wzajemny szacunek jest tak ważne.

Szczęście dziecka jest ważne

Lubimy krytykować, krytykujemy wszystko, nie tylko złe oceny, ale i fryzurę, która nam się nie podoba. Ale jednak sama krytyka, niezależnie czego dotyczy, jest zła. Nie oznacza to wcale, że wszystkie nieodpowiednie zachowania dzieci mamy nagradzać – nic  bardziej mylnego, ale wyrażenie dezaprobaty nie może uderzać w nie, lecz tylko i wyłącznie w postępowanie. Zatem nie mówimy, że "jesteś zły", lecz powinniśmy powiedzieć: "zachowałeś się nieodpowiednio w tej sytuacjai,czego konsekwencją jest..." Takie małe grzeszki rodziców niewątpliwie mają wpływ na dzieci, ale pomyślcie, że są jeszcze rodzice, którzy wszelkie frustracje wylewają na dziecko, a więc lubią je krytykować, a to za niski wynik na egzaminie ósmoklasisty, choć nie raczyli mu pomóc w nauce. Krytyka  wyraża się także w porównaniu do innych dzieci, które w ich mniemaniu są lepsze. To także nie koniec, bo są i rodzice, którzy otwarcie krytykują wygląd swoich dzieci, mówiąc im, że są za grube, za chude czy mają brzydki nos.  Niedoceniane dzieci mogą się buntować, ale ich bunt wcale nie musi być widoczny, bo mogą wszystko tłamsić w sobie, co niewątpliwie jest problemem. A przecież wystarczy tak niewiele, a więc wsparcie, pomoc, ochrona, miłość, by dziecko czuło się szczęśliwe.

Konsekwencje ciągłej krytyki

Niektórym rodzicom wydaje się, że dzięki krytyce i dużym wymaganiom ich dzieci osiągną więcej, zdecydowanie więcej, ale to tylko pozory, bo nawet jeżeli uda im się osiągnąć sukces, to niestety nadal będą czuły się niedowartościowane i ciągle będzie im mało. Ale nieodpowiednie zachowanie rodziców może odbić się w widoczny sposób na ich psychice. Depresja, niska ocena, szukanie aprobaty u innych, trudności w stworzeniu prawdziwego związku czy co gorsza przelewanie swoich frustracji na innych, a więc na dzieci i powielanie wzorców. Ale negatywnych konsekwencji może być wiele więcej.

Zmiana siebie na lepsze

Nikt nie jest idealnym rodzicem, ale trzeba pamiętać, że swoich frustracji nie można wylewać na dziecko. Niby to proste, a ilu rodziców zachowuje się tak, że ich dziecko zwyczajnie jest nieszczęśliwe i jego dzieciństwo toczy się tylko w oparciu o krytykę. Czasem można odnieść wrażenie, że opiekunowie myślą, że skoro nie biją dzieci to są dobrymi rodzicami, zapominając niejako, że przemoc psychiczna jest równie niebezpieczna. Swoją droga dorośli powielają wzorce ze swojego dzieciństwa, a przecież tak nie może być. Jesteśmy dorośli, myślący, mamy XXI wiek, zatem czy tak trudno domyślić się, że dziecka nie można wciąż krytykować, a trzeba wspierać, rozmawiać, pomagać w nauce czy  przygotowaniach do egzaminu ósmoklasisty.

Terapia jako lek

Wychowując się w rodzinie, w której rodzice tylko krytykowali, a mało okazywali uczucia, nawet jako osoba dorosła można czuć się źle ze sobą. Porównywanie się do innych, niedocenianie się, pracoholizm, nałogi – to wszystko mogą być skutki dysfunkcyjnych rodziców. Ale nie oznacza to wcale, że należy zaakceptować swoje problemy, lecz należy się z nimi zmierzyć. Dobrym rozwiązaniem jest psychoterapia, ale przeprowadzona u prawdziwego psychoterapeuty, a nie psychologa. Oczywiście proces wychodzenia z tych negatywnych  skutków wychowania nie jest krótki, ale rzeczywiście może przynieść należytą ulgę i prawdziwe szczęście.

Krytyka, brak wsparcia, poniżanie, bagatelizowanie uczuć dzieci – to tylko niektóre grzechy rodziców. A przecież tak być nie musi i nie może być. Każdy dorosły powinien zadać sobie pytanie czy sam chciałby być tak traktowany. A odpowiedź na to pytanie może być tylko jedna…

(R.p)

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
facebookFacebook
twitterTwitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze
REKLAMA

komentarz (0)

Brak komentarza, Twój może być pierwszy.

Dodaj komentarz